Naziv edukacije

Mala škola EKG: EKG u kliničkoj praksi

Autori

AMEC edukacioni tim

Opis

Elektrokardiografija (EKG) je suverena metoda za otkrivanje različitih poremećaja srčanog ritma, kao i za otkrivanje različitih oblika akutne ishemije miokarda. Pored toga, EKG-om se može otkriti uvećanje pretkomora i/ili komora, akutni mioperikarditis, ali i postaviti sumnja na akutnu plućnu tromboemboliju (PTE).
U akutne oblike ishemijske bolesti srca (IBS) spadaju akutni infarkt miokarda sa elevacijom ST segmenta (STEMI), akutni infarkt miokarda bez elevacije ST segmenta (NSTEMI), i nestabilna angina pektoris (NAP). Ovi oblici IBS međusobno se razlikuju po promenama ST segmenta i T talasa na EKG-u i po vrednostima kardiospecifičnih enzima (troponin T i/ili I). Kod STEMI i NSTEMI postoje visoke vrednosti troponina, a razlikuju se po tome što kod STEMI postoji elevacija ST segmenta koja je konveksna naviše sa eleviranom J tačkom u najmanje 2 susedna odvoda, dok kod NSTEMI postoji nishodna, horizontalna i sporo-ushodna depresija ST segmenta i/ili negativan T talas u najmanje 2 susedna odvoda. Kod NAP, EKG promene su iste kao i kod NSTEMI ali su vrednosti troponina normalne. Diferencijalno-dijagnostički STEMI treba razlikovati od akutnog mioperikarditisa, aneurizme vrha leve komore, sindroma rane repolarizacije, Brugada sindroma i disekcije ushodne aorte. EKG znaci akutne PTE nemaju visoku senzitivnost i specifičnost za otkrivanje ovog oboljenja, što znači da se dijagnoza PTE ne može postaviti samo na osnovu EKG-a.
Srčane aritmije predstavljaju promenu brzine, ritma i pravilnosti nastanka električnih impulsa, odnosno poremećaje mesta njihovog nastanka i sprovođenja. Kliničke manifestacije aritmija su: palpitacije, presinkopa i sinkopa (Adams-Stokes-ov sindrom), anginozni bolovi, srčana insuficijencija i iznenadna srčana smrt. Aritmije se dele u dve velike grupe: 1) poremećaji u stvaranju električnih impulsa, i 2) poremećaji u sprovođenju elktričnih impulsa.
Poremećaji u stvaranju električnih impulsa dele se na: 1) nomotopne poremećaje srčanog ritma koji nastaju zbog poremećaja funkcije sinoatrijalnog (SA) čvora (aritmije sinusnog porekla), i 2) heterotopne poremećaje srčanog ritma koji nastaju usled stvaranja električnih impulsa van SA čvora. Heterotopni poremećaji srčanog ritma dele se na: 1) supraventrikularne aritmije koje nastaju zbog povećanog automatizma ektopičnog fokusa ili reentri petlje u miokardu pretkomora (atrijalne aritmije) ili AV čvoru (nodalne aritmije), i 2) ventrikularne aritmije koje nastaju zbog povećanog automatizma ektopičnog fokusa ili reentri petlje u miokardu komora.
U poremećaje u sprovođenju električnih impulsa ubrajaju se: 1) reentri aritmije, 2) blokovi sprovođenja električnih impulsa, i 3) preekscitacioni sindromi.
Za dijagnozu uvećanja desne pretkomore dovoljno je da postoji povećana amplituda P talasa u odvodima D2 I V1, dok je za dijagnozu uvećanja leve pretkomore dovoljno da postoji produženo trajanje P talasa u istim odvodima. Za dijagnozu hipertrofije desne komore neophodno je da amplituda R zupca u odvodu V1 iznosi >7mm, da je zbir amplitude R zupca u V1 i amplitude S zupca u V5 ili V6 >10,5mm, i da postoji patološki dekstrogram (AxQRS >+110°). Za dijagnozu hipertrofije leve komore neophodno je da amplituda R zupca u odvodu V5 iznosi >26mm, u odvodu V6 >18mm, da amplituda S zupca u odvodima V1-V2 iznosi >25mm, i da je zbir amplitude R zupca u odvodima V5 ili V6 i S zupca u odvodu V1 >35mm.

Evidencioni broj zdravstvenog saveta Srbije

А-1-2578/18

Trajanje testa

5

Broj Pitanja

50

Broj bodova za polaznike

5

Cena edukacije

3000 dinara

Uputstvo za uplatu

Akreditacija edukacije važi za period

19.11.2018 - 19.11.2019

Ciljna grupa

Lekari

Partneri